Een paar weken geleden genoten we met het WA Customs-team van een leuk en ook lekker personeelsuitje. Maar er was 1 collega voor wie het de hele dag dubbel genieten was: onze eigen Dirk Fransen werd namelijk uitgebreid in het zonnetje gezet vanwege zijn 25-jarig werkjubileum. Dit vierden we niet alleen met de collega’s, maar ook samen met Dirks partner en kinderen. En natuurlijk mocht een mooi cadeau om samen van te genieten daarbij ook niet ontbreken.
Het begin
Toen Dirk in 2001 bij, toen nog, Wim Antonissen op Hazeldonk terechtkwam had hij al wat jaren ervaring in de douanebranche. “Via een schoolstage maakte ik kennis met invoer- en uitvoeraangiften – die waren toen nog vereist bij de handel tussen 2 EU-landen – en in 1982 begon ik met werken in Wernhout, aan de oude grens tussen Nederland en België. Toen in 1993 de douaneformaliteiten tussen EU-landen kwamen te vervallen bleven er nog maar weinig firma’s actief. Ik zakte af richting Antwerpen en ging daar aan de slag.”
Groei
“Vlak na de eeuwwisseling werd ik door een Belgische douanier getipt dat het kantoor van Wim Antonissen wel wat extra volk kon gebruiken. Ik nam contact op en bij het eerste gesprek kwamen we al overeen dat ik voor hem zou gaan werken. In de loop der jaren wisselden we een aantal keer van locatie én kwam ook Benny van Laerhoven bij ons werken. Toen de pensioenleeftijd van Wim naderde besloot hij in samenspraak met Benny om het bedrijf aan hem over te dragen. Dat was een goede beslissing, want onder zijn leiding groeide het bedrijf. En ook het team groeide naar een grote, gezellige groep collega’s.”
Verandering
“In al die jaren heeft de automatisering voor de grootste verandering binnen ons werk gezorgd. Toen ik in 1982 startte was daarvan natuurlijk nog geen sprake. Ik was dan ook heel blij dat ik bij Wim Antonissen nog regelmatig op mijn oude, vertrouwde Olympia typmachine mocht werken! Ook het grotendeels verdwijnen van de handel met Rusland zorgde voor een grote verandering. En uiteraard de Brexit. Die was voor velen niet leuk, maar het zorgde bij ons wel voor een extra impuls van activiteiten.”